HBL:Silverstar

   ท้องฟ้าวันนี้ เมฆครื้ม เสียงฟ้าคำรามมาแต่ไกล เหล่าใบไม้สีน้ำตาลแดงบนต้นไม้ใหญ่ที่เคยแผ่กิ่งเขียวร่มรื่น แกว่งไกวก่อนค่อยปลิดปลิวลอยละล่องลงมาใบแล้วใบเล่า รองรับหยาดน้ำฝนเย็นที่ค่อยๆร่วงหล่นลงมาจากท้องฟ้ากลางหน้าร้อน

 

ผมรู้สึกใจหาย...

 

   สวนแห่งนี้เคยมีความเขียวสดชื่น ที่แม้ว่าแดดจะแรงเพียงใด ก็ไม่อาจทำให้ผู้คนที่อยู่ใต้ร่มไม้นั้นรู้สึกร้อนได้เลย สีเขียวของร่มไม้ที่มองเมื่อใดก็สดชื่น   และในบางครั้ง  แสงแดดอ่อนๆยามสายได้ส่องผ่านม่านสีเขียวสดใสหลากโทนที่เกิดจากการซ้อนทับสลับกันของใบไม้และเสียงนกเจื้อยเเจ้ว ทำให้ผมรู้สึกราวกับว่า ใบไม้เหล่านั้นกำลังหัวเราะร่วนไปกับเรื่องขำขัน ที่ดวงอาทิตย์กำลังเล่าให้ฟัง ท้องฟ้าที่โอบอยู่เบื้องหลังพระอาทิตย์และหมู่เมฆขาว เหมือนส่งยิ้มอ่อนโยนให้กับเหล่าใบไม้นั้นด้วยความรัก แต่เมื่อเวลาผ่านไป ที่นี่กลับแปรเปลี่ยน...

 

วันนี้พื้นดินสีน้ำตาลแตกระแหง ดูโรยแรง อ่อนล้าเต็มทน เหล่าต้นไม้ที่ยืนตระหง่านต่างปลิดใบของตนเพื่อรักษาชีวิตที่เหลืออยู่ให้รอด เสียงนกเงียบสนิท แสงอาทิตย์ผลุบหายไปหลังทัพเมฆครื้มดำทะมึน  ที่กรีฑาทัพ ดาหน้ากันเข้ามา เสียงกัมปนาทดั่งสนั่นเหมือนท้องฟ้าพยายามระบาย ความผิดหวัง ความโกรธ ที่ประดังประเดก่อนที่จะหลั่งน้ำตาเย็นเยี่ยบ รดลงสู่ผืนดินที่แห้งผาก

 

ถึงกระนั้น ภายใต้กองใบไม้ที่ถับทมกัน จนดูเหมือนพื้นดินถูกปูด้วยพรมสีน้ำตาลแดง ต้นอ่อนสีเขียวจางๆแทรกขึ้นมาจากผืนดิน ค่อยๆชูเปลือกหนาหนักขึ้นก่อนคลีใบสีเขียวอ่อนที่ยับยู่ยี่ออกมาทีละนิด ทีละนิด อย่างตั้งใจ เหมือนกำลังบอกผมว่า...